TYP: a1

Śmiertelny wyścig, Martin Dugard

piątek, 10 listopada 2017
Monika Frenkiel

Historia dramatycznej walki z żywiołem, w której zginęło sześciu żeglarzy, a kilkudziesięciu zostało rannych – bo z regat Sydney-Hobart w 1998 roku bez szwanku nie wyszedł żaden z zawodników. Martin Dugard, podróżnik, pisarz i poszukiwacz przygód opowiada nam wstrząsającą historię potwornego sztormu i dzielnych, a czasem lekkomyślnych mężczyzn i kobiet, którzy w tamtym roku stanęli oko w oko ze śmiercią.

Zapomnijcie o suchym opisaniu faktów. „Śmiertelny wyścig” to historia niezwykle emocjonalna. Z jej bohaterami się zaprzyjaźniamy, poznajemy ich rodziny, marzenia, oczekiwania, słabości. Wiemy, że słynne australijskie regaty miały przebieg dramatyczny – dzięki książce poznajemy przebieg wydarzeń niemal minuta po minucie. Opowiadają o nich ci, którzy byli w środku wodno-powietrznego piekła jak i ci, co czekali z napięciem na brzegu. Ratownicy, piloci, dziennikarze… Dugard na dodatek podejmuje próbę czegoś w rodzaju analizy wydarzeń, próbując ustalić – nie on pierwszy i nie ostatni – co było przyczyną tego, że w 1998 roku w Cieśninie Bassa, żywioł zebrał tak mordercze żniwo. Brak właściwych ostrzeżeń pogodowych, brak decyzji o odwołaniu regat gdy już wiadomo było, że sytuacja jest dramatyczna, złe decyzje poszczególnych kapitanów? To ostatnie to mieszanina odwagi, pewności siebie, żądzy zwycięstwa i nie bójmy się tego powiedzieć – także arogancji. Tych, którzy wierzyli w swoje umiejętności, najlepsze załogi, świetnie przygotowane łodzie, to, że to będzie „ich rok”.

Regaty Sydney – Hobart to coś w rodzaju żeglarskiego Everestu, niesamowicie trudne dla jachtów i załóg. Odbywają się w Cieśninia Bassa, znanej ze swoich pogodowych szaleństw, a udział biorą w nich zawodowcy i matadorzy, potwierdzając, że żeglarstwo jest narodowym sportem i hobby Australijczyków. Wielu z nich rok 1998 pokazał, że w obliczu żywiołu narodowa duma znika jak płomyk świeczki zdmuchnięty sztormem. Wielu z uczestników regat, o czym pisze Dugard, po dotarciu do bezpiecznego portu całowało ziemię i szlochało jak dzieci, obiecując sobie, że już nigdy nie wezmą udziału w regatach. Dla wieku był to ostateczny sprawdzian, co jest najważniejsze w zyciu. Dopływ adrenaliny i wygrana czy też życie, zdrowie, rodzina.

Książkę czyta się z zapartym tchem. Woda i wiatr robiły z łodziami i załogami co chciały. Pruły kadłuby, zrywały takielunek, wyrywały maszty. Łodzie koziołkowały, a żeglarze zostawali uwięzieni pod pokładem. Razem z nimi Czytelnik jest na pokładzie, zmywa krew i wymiociny, rozpaczliwie wzywa pomocy czy po prostu modli się czekając na śmierć. Gryzie paznokcie, czy ratownikom uda się odnaleźć załogę słynnego „Winstona Churchila” czy wyciągnąć z wody zmytych za burtę żeglarzy.

Książka dokument, która uczy pokory.

 

Tytuł: Śmiertelny wyścig”

Autor: Martun Dugard

Wydawnictwo Nautica

Książka jest dostępna w sklepie internetowym Wydawnictwa Nautica

 

 

Tagi: regaty, Martin Dugard, recenzja
TYP: a3
0 0
Komentarze
TYP: a2

Kalendarium: 6 July

Bruno Peyron na "Orange 2" bije rekord przejścia Atlantyku (2925 Mm w czasie 4 dni, 8 godzin, 23 minuty, 5 sekund).
czwartek, 6 lipca 2006
Francis Joyon bije na trimaranie "IDEC" rekord przejścia Atlantyku z czasem 6 dni, 4 godziny, 1 minuta, 5 sekund (2980 Mm).
środa, 6 lipca 2005
Wyruszył s/y "Generał Zaruski" pod dowództwem Kpt. Andrzeja Rościszewskiego; statek dotarł aż do Hornsundu i Zatoki Białych Niedźwiedzi, do polskiej stacji arktycznej. Rejs zakończył się 31.08.1975 r. w Gdyni.
niedziela, 6 lipca 1975
Z Hamilton na Bermudach wystartował do transatlantyckich regat z metą w Travemunde s/y "Komodor" pod dowództwem Kpt. Tadeusza Siwca; był to pierwszy start polskiego jachtu w regatach oceanicznych.
sobota, 6 lipca 1968
Na Morawach urodził się Richard Konkolski, żeglarz czechosłowacki, dwukrotny uczestnik wokółziemskich regat dookoła świata BOC Challenge.
wtorek, 6 lipca 1943
Zakończył rodzinny rejs dookoła świata na szkunerze "Sunbeam" Thomas Brassey; trasa o długości 37 000 Mm wiodła z Cowes przez Rio de Janeiro, Cieśninę Magellana, Tahiti, Honolulu, Colombo, Kanał Sueski, Gibraltar do Cowes.
piątek, 6 lipca 1877