TYP: a1

Rejs po Bałtyku. Gotlandia – cz. II

piątek, 4 sierpnia 2017
Bartłomiej Miłek

Słońce wstało o 4:27, my niedługo później. Na pierwszą wachtę miały wyjść Karolina, Dorota i ja ale wstała praktycznie cała załoga. Każdy chciał zobaczyć romantyczny widok oddalającego się lądu. Wyjście z portu odbyło się sprawnie i bez problemów, tuż za główkami portu postawiliśmy żagle.

Dopiero uczyliśmy się łódki, która lina jest od czego, co trzeba poluzować a co wybrać aby wciągnąć żagiel, dlatego trwało to nieco dłużej niż normalnie. Minąwszy znak bezpiecznej wody w Górkach Zachodnich obraliśmy kurs również na znak bezpiecznej wody blisko Półwyspu Helskiego. Wiało nam półwiatrem lewego halsu i łajba toczyła się raźno po falach z prędkością 4 w porywach 5 węzłów. Słońce ładnie zaczęło przyświecać między idealnie ukształtowanymi cumulusami. Siła wiatru 4 w skali Beauforta.

Za Półwyspem Helskim podaję nowy kurs. Kolejny port Vandburg na Gotlandii. Jeśli będzie nam dobrze wiało powinniśmy do niego dopłynąć na drugi dzień w okolicach 14.00 a jeśli źle… Hmm, nikt tego nie przewidzi ale mamy wakacje i nikt się nie śpieszy.

Koło południa fala nabrała na sile i ruszyła załogę. Jak to się śmiał jeden z kapitanów, z którymi pływałem „każdy ma swoją długość fali”. Ta najwyraźniej grała melodię całej załodze z dwoma wyjątkami. Nie oszczędziła nawet mnie. Byłem tym faktem tak zaskoczony, że nie zdążyłem dobiec do zawietrznej burty. Oddawanie hołdu Neptunowi z burty nawietrznej skończyło się kiepsko dla mnie, trzech załogantów i mojej czapki. Na szczęście większość również chorowała i na nikim nie zrobiło to większego wrażenia. Ba, choć to zakrawa to na pewien rodzaj perwersji, mieliśmy z tego zdarzenia ubaw do końca rejsu. Wkrótce chorowała już większość załogi. Testowaliśmy, które potrawy smakują podobnie w obydwie strony (wygrały jabłka i kisiel). Kuk miał tego dnia wolne od gotowania, nikt nie napomknął nawet o jedzeniu, tylko co odważniejsi pili wodę. W nocy nie było lepiej. Schodząc pod pokład mało kto doszedł do swojej kajuty, stąd koja Sebastiana i Darka w mesie była mocno oblegana. Nie potrafiłem wysiedzieć przy nawigacyjnym a nie chciałem do niego mieć daleko, więc położyłem się na ziemi w pozycji „na Ramzesa” (pozycja ta najlepiej łagodzi dolegliwości choroby morskiej).

Nad ranem załoganci wracali do żywych. Niektórzy co prawda odzyskali rezon dopiero pod wieczór,  ale generalnie wszystkim dopisywały humory a gdy trzeba było zrobić coś na pokładzie to wykonywane było sprawnie i szybko. Na śniadanie kuk zrobił kaszkę mannę z dżemem. Delektowałem się nią długo - jedna mała łyżeczka co 15 minut, potem sprawdzenie czy się przyjęło i następna i następna, aż po godzinie czy dwóch miska była pusta. Wreszcie dostarczyliśmy organizmom trochę energii.

Pod wieczór dopłynęliśmy do Vandburga. Zgodnie z locyjką Kulińskiego po nabieżnikach jak po sznurku weszliśmy do tego dawniej wojskowego portu wykutego w skalistym wybrzeżu. Cumy odebrał od nas sam bosman, z którym zamieniłem kilka słów o opłatach portowych, miejscach do zwiedzania a także o nadciągającej pogodzie. Opłata portowa to jakieś 210 koron - w przeliczeniu na złotówki jakieś 105 zł plus 5 zł za prysznic. Do zmroku nie zostało zbyt wiele czasu więc wciągnęliśmy pełne buty na nogi i ruszyliśmy zwiedzać wybrzeże. Prócz pięknego skalistego wybrzeża spotkaliśmy spore stado królików - naliczyłem z 20 sztuk biegnących przez pole, po czym stwierdziłem, że to dopiero połowa i zaprzestałem liczenia.

Gdy każdy już rozprostował nogi wróciliśmy na jacht zjeść kolację. Co poniektórzy chcieli się odświeżyć więc przetestowali portowy prysznic. Ja tymczasem usiadłem w kokpicie i przyglądałem się temu malutkiemu portowi. Dawniej stacjonowało tu sześć szarych jednostek wojskowych, które cumowały po dwie w każdym ramieniu swoistej gwiazdy, w kształt której układał się port. Całość była przykryta siatką maskującą, przez co port było trudno namierzyć z powietrza, z wody zaś też był prawie niewidoczny, bo ukryty wśród skał. Dzisiaj stacjonuje tu jednostka SAR-u a reszta miejsc jest przeznaczona na cele turystyczne. Nieopodal znajduje się drugi port, typowo rybacki, do którego niestety jacht o naszym zanurzeniu się nie zmieści. Ten port trzeba będzie zwiedzić od strony lądu ale to może podczas jutrzejszego spaceru,  bo dzisiaj to już tylko piwko, paciorek i spać.

 

Tagi: Gotlandia, rejs, Vandburg
TYP: a3
0 0
Komentarze
TYP: a2

Kalendarium: 19 July

Wyruszyła śladem swojej poprzedniczki z 1957 r. (tratwa Nord) - tratwa "Nord-bis" z Kapitanem Andrzejem Urbańczykiem i zmieniającą się po drodze załogą. Po dotarciu do Gotlandii i 25 dniach żeglugi tratwa powróciła do Gdańska.
środa, 19 lipca 2006
W Gdyni rozpoczął się kolejny zlot żaglowców The Cutty Sark Tall Ship's Race.
sobota, 19 lipca 2003
Z przystani AKM w Gdańsku wyruszył niewielki (niecałe 8 m długości) jacht "Probus" z Kapitanem Jerzym Cołojewem z dwoma przyjaciółmi w rejs na Szetlandy, Wyspy Owcze; mały jacht powrócił do domu, po przebyciu około 2500 Mm w ciągu 777 godzin.
poniedziałek, 19 lipca 1971
Opuściło Świnoujście "Roztocze" z Kpt. Ziemowitem Barańskim, wychodząc w zakończony powodzeniem rejs na Wyspy Owcze.
poniedziałek, 19 lipca 1971