Najbardziej znanym i najczęściej kultywowanym rodzajem chrztu morskiego jest chrzest równikowy - uroczystość dla członków załóg, którzy pierwszy raz w życiu przekraczają równik. Najważniejszą postacią chrztu jest bóg morza Neptun, który pojawia się na statku wraz z małżonką Prozerpiną i całą świtą. Uczestnicy chrztu muszą wykazać się odwagą i hartem ducha podczas różnych prób, aby udowodnić, że są żeglarzami z prawdziwego zdarzenia.



Tradycja chrztu morskiego zrodziła się prawdopodobnie już w drugiej połowie XVI wieku. Wprowadzono je, aby przerwać monotonię długich podróży morskich, która źle wpływała na psychikę załóg. Postacie mitologiczne do ceremonii wprowadzili Holendrzy w XVII wieku. Pierwsza uroczystość przekraczania równika na polskim statku odbyła się na pokładzie barku szkolnego LWÓW pod dowództwem kpt. Tadeusza Bonifacego Ziółkowskiego w podróży szkolnej do Brazylii.

Chrzest równikowy na Nadieżda

Tak ważna uroczystość wymaga odpowiednich przygotowań. Już kilka dni wcześniej żeglarze przygotowują kostiumy dla króla mórz Neptuna, jego żony i ich dworskiej świty. Dzień przed tym wydarzeniem na pokładzie pojawiają się wysłannicy Neptuna - diabły. Zapowiadają one przybycie dostojnych gości i proszą o listę “neofitów” - członków załogi, którzy nigdy wcześniej nie przekraczali najdłuższego równoleżnika. Oprócz Neptuna, Prozerpiny, Trytona i diabłów wśród gości pojawia się często astrolog, który ma za zadanie potwierdzić przekraczanie równika, oraz golibroda wyposażony w ostrą brzytwę.

Chrzest na ORP Wodnik

W trakcie chrztu “neofici” muszą przejść wiele prób, żeby udowodnić, że są godni miana prawdziwych żeglarzy. Wśród prób jest smarowanie różnymi mazidłami, mycie włosów morskim szamponem czy malowanie brwi i wąsów sadzą. Na koniec kandydaci całują Prozerpinę w kolano, a następnie otrzymują od Neptuna certyfikaty, będące swoistym świadectwem chrztu (równikowego) i nowe żeglarskie imię.

Tradycja jest obecnie podtrzymywana głównie na żaglowcach szkolnych oraz statkach i okrętach z napędem mechanicznym.