Bitwa została rozegrana w 1508 roku pomiędzy siłami portugalskimi i egipskimi w pobliżu indyjskiego Chaul. Starcie wygrali Egipcjanie. Bitwa była pierwszą porażką floty portugalskiej na Oceanie Indyjskim.

Genezą konfliktu była chęć zahamowania ekspansji Portugalii w handlu z Indiami. Działania te godziły między innymi w interesy Wenecji. Podczas negocjacji handlowych w Egipcie Wenecjanie zasugerowali konieczność podjęcia szybkich “środków zaradczych” przeciwko rosnącym wpływom portugalskim w Indiach. Egipcjanie sprzymierzyli się w tym celu z muzułmańskim władcą Gujaratu Mahmudem Begara i hinduskim władcą Kalikatu. Dowódcą floty muzułmańskiej został Husein Al-Kurdi.

Portugalczycy stacjonowali w Indiach pod wodzą wicekróla Francisco de Almeida, który miał zorganizować faktorie handlowe i bazy w Afryce wschodniej i Indiach. Kiedy jego syn Lourenço wyruszył na czele niewielkiej eskadry okrętów w ekspedycję na Malediwy i Cejlon, wpadł pod Chaul w zasadzkę zastawioną przez flotę sprzymierzonych. Bitwa, która była następstwem zasadzki trwała aż 3 dni. Portugalczycy odnieśli porażkę - tylko dwie karawele uciekły, reszta została zatopiona lub zdobyta przez Egipcjan, wśród zabitych był Lourenço de Almeida, a kilkuset Portugalczyków dostało się do niewoli.

Bitwa podniosła co prawda morale muzułmanów, ale jej następstwem była ekspedycja odwetowa portugalskiego wicekróla, która doprowadziła do zniszczenia floty sprzymierzonych w bitwie pod Diu.