Według planów polskiego rządu żeglowność na polskich rzekach ma być przywrócona do 2030 roku. Koszt inwestycji to 70 mld złotych.

By © Mateusz War. / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17673129

Za priorytetowe według rządu są inwestycje na Odrze i likwidacja tamtejszych wąskich gardeł (te prace maja ruszyć najszybciej). Realizacja programu ma przynieść korzyści całej gospodarce, przede wszystkim przez rozwinięcie znacznie tańszego od innych sposobów transportu rzecznego i pobudzenie przemysłu stoczniowego. Niebagatelne ma też znaczenie związana z inwestycjami na rzekach poprawa bezpieczeństwa powodziowego.

- Rozpoczynamy działania w ramach programu operacyjnego Infrastruktura i Środowisko i przystępujemy do likwidacji tzw. wąskich gardeł na Odrze - powiedział agencji Newseria Biznes Jerzy Materna, wiceminister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. - Do 2019 roku chcemy przywrócić na niej żeglowność. W wyniku tych inwestycji Odra nie uzyska jeszcze najwyższej IV klasy żeglowności, ale barki będą już mogły po niej regularnie pływać.

Rząd już w połowie czerwca tego roku przyjął założenia do planów rozwoju śródlądowych dróg wodnych w Polsce. Na pierwsze prace przeznaczono około 1 mld złotych z Unii Europejskiej. Do 2030 r. Odra na całej długości i Wisła (od Warszawy do Gdańska) mają uzyskać status międzynarodowych szlaków żeglugowych. Realizacja programu została podzielona na kilka priorytetów. Pierwszy to osiągnięcie międzynarodowej klasy żeglowności i włączenie w europejską sieć dróg wodnych Odrzańskiej Drogi. Wstępny koszt to ok 30 mld zł do 2030 roku.

W Polsce udział żeglugi śródlądowej w transporcie jest znikomy i wynosi ok. 0,4 proc. Liderem w UE jest Holandia z udziałem ok 42 proc. Zgodnie z unijnymi zobowiązaniami do 2030 roku 30 proc. drogowego transportu towarów na odległość większą niż 300 km musimy przenieść na inne środki transportu (np. rzeczny lub kolejowy).
IV klasa żeglowności to nie tylko uzyskanie określonych gabarytów koryta rzeki, lecz przede wszystkim zabezpieczenie wody na okres 270 dni. Zbiorniki retencyjne mają pomóc w wypełnieniu tego wymogu, ale dodatkowo będą zapewniały wodę dla gospodarstw domowych, rolnictwa, leśnictwa i przemysłu, produkcję energii, a także umożliwią rozwój turystyki.