Hendrik Brouwer

Hendrik Brouwer był holenderskim odkrywcą i żeglarzem Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej (VOC). Jest znany jako odkrywca nowej, szybszej trasy żeglugi do Holenderskich Indii Wschodnich.

Brouwer po raz pierwszy popłynął do Indii Wschodnich w 1606 roku. W 1610 roku po raz kolejny pożeglował do Indii, tym razem na czele floty złożonej z trzech statków. Podczas tej wyprawy odkrył szlak prowadzący z Południowej Afryki na Jawę. Szlak ten umożliwił skrócenie podróży z roku do około 6 miesięcy, dzięki wykorzystaniu silnych zachodnich wiatrów, wiejących z rejonie ryczących czterdziestek. Wcześniej Holendrzy wykorzystywali drogę, którą żeglowali też Portugalczycy - od wybrzeży Afryki, przez Mauritius i Cejlon. Od 1617 roku VOC nakazała swoim statkom żeglować trasą odkrytą przez Brouwera.

Po dotarciu w 1611 roku do Indii Wschodnich, Brouwer został wysłany do Japonii. Zastępował tam Jacquesa Specxa na stanowisku gubernatora w latach 1612-1614. W 1613 roku odbył podróż do Syjamu (obecnie Tajlandia), która zapoczątkowała stosunki handlowe Holandii z tym krajem. W roku 1632 Brouwer brał udział w delegacji do Londynu, która miała za zadanie rozwiązać spór handlowy pomiędzy Holenderską i Brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską. Następnie wrócił do Indii, gdzie otrzymał stanowisko gubernatora, które pełnił do 1636 roku.

W 1642 roku Kompanie Wschodnio- i Zachodnioindyjska połączyły swoje siły organizując wyprawę do Chile, której celem było zajęcie kopalń złota i nawiązanie stosunków handlowych w Ameryce Południowej. Ekspedycja wyruszyła z Nowej Holandii i okrążyła przylądek Horn. W trakcie tej wyprawy odkryto, że Staten Landt jest wyspą, a nie jak sądzono częścią tzw. Terra Australis - Nieznanego Południowego Lądu, umieszczanego w okolicach dzisiejszej Antarktydy przez Ptolemeusza. Odkrycie to było jedyną korzyścią z wyprawy, która zakończyła się fiaskiem pod względem handlowym, a sam Hendrik zmarł w jej trakcie.