Starcie rozegrało się w 965 roku pomiędzy Bizantyńczykami a Arabami, w pobliżu włoskiej miejscowości Scilla (Kalabria).

Podłożem konfliktu było przejęcie przez Arabów posiadłości bizantyjskich na Sycylii. W odwecie cesarz Nicefor II Fokas wysłał flotę wojenną z wojskami lądowymi pod dowództwem Nicetasa. Jesienią 964 roku ekspedycja zawinęła do brzegów Sycylii, gdzie zajęła Messynę. Następnie wojska lądowe pod wodzą Manuela ruszyły na pomoc obleganej przez Arabów Rametcie. Bitwa rozegrała się w wąwozie Spadafora. Ciężka bizantyjska kawaleria nie miała tam możliwości swobodnego manewrowania i poniosła klęskę, a Manuel zginął.

Śmierć dowódcy spowodowała rozproszenie się armii i masakrę żołnierzy chrześcijańskich. Arabowie odzyskali Messynę, a flota Nicetasa schroniła się w Kalabrii, skąd usiłowała dotrzeć na Morze Jońskie. Plan się jednak nie powiódł, ponieważ w pobliżu Scylli została zaatakowana przez flotę arabską. W wyniku bitwy morskiej flota bizantyjska została doszczętnie rozbita, a wszystkie dromony (okręty wiosłowo-żaglowe) zatopione lub zdobyte. Dowódca floty Nicetas dostał się do niewoli.

Wynik bitwy nie miał większego znaczenia politycznego, gdyż już w 967 roku doszło do pojednania Nicefora II z kalifami w walce przeciwko wspólnemu wrogowi, cesarzowi Ottonowi I.