Cord Widderich działał jako pirat w trakcie konfliktu pomiędzy Dithmarschen a Północną Fryzją, mającego miejsce w pierwszej połowie XV wieku. Żył w czasach Klausa Störtebekera i Braci Witalijskich, ale nie przynależał do ich ruchu.

Północna Fryzja stanęła po stronie Holsztyna, kiedy ten wypowiedział wojnę Dithmarschen w 1404 roku. Kiedy Dithmarschen pokonał Holsztyn podpisano traktat pokojowy zabraniający prowadzenia dalszych działań zbrojnych. Widderich i inni mieszkańcy Dithmarschen mścili się jednak na Fryzyjczykach uprawiając piractwo.

W 1407 roku Cord Widderich i jego ludzie zajęli półwysep Eiderstedt. Wieżę kościelną w Pellworm uczynili swoją siedzibą, z której wyprawiali się grabić okoliczne wioski i sprowadzać statki na mieliznę. Dopiero kiedy silne wiatry zagroziły zawaleniem wieży, Widderich i jego ludzie opuścili Północną Fryzję na dobre.

Opuszczając Pellworm Widderich zabrał ze sobą kosztowności pochodzące z kościoła. Najcenniejszym skarbem była XIII-wieczna chrzcielnica z brązu, którą ofiarował jako dar konsekracyjny nowej świątyni w Büsum, gdzie znajduje się do dziś. Widderich osiadł w Büsum w 1412 roku i zaczął trudnić się handlem.

W 1447 roku Cord Widderich, odbywając pielgrzymkę do Wilsnack, zatrzymał się w gospodzie w holsztyńskim mieście Segeberg. Następnego dnia został schwytany i powieszony bez sądu i tak skończyła się jego piracka kariera.