Bitwa została rozegrana w pobliżu należącej do Tajlandii wyspy Ko Chang 17 stycznia 1941 roku. Starcie było częścią wojny francusko-tajlandzkiej.

Licząc na osłabienie Francji po przegranej wojnie z Niemcami, Tajlandia chciała przejąć francuskie posiadłości kolonialne w Indochinach. Doprowadziło to do wybuchu wojny francusko-tajlandzkiej.

Trzon floty tajlandzkiej stanowiły dwa okręty pancerne obrony wybrzeża "Dhonburi" i "Sri Ayuthia". Mimo stosunkowo niewielkich rozmiarów jednostki te posiadały silne uzbrojenie składające się z 4 dział kaliber 203 mm. W skład sił Tajlandii wchodziło też 12 torpedowców, 2 stawiacze min, 2 małe okręty podwodne oraz 2 eskortowce - okręty szkolne "Tachin" i "Maeklong". Głównym problemem floty tajlandzkiej było słabe wyszkolenie marynarzy oraz braki w wyposażeniu jednostek.

Siły francuskie w Indochinach składały się z z krążownika lekkiego "Lamotte-Picquet", uzbrojonego w 8 dział 155 mm, dwóch awiz typu Bougainville: "Dumont d'Urville" i "Amiral Charner" (uzbrojonych w 3 działa 138 mm) oraz 2 mniejszych i starszych awiz "Marne" i "Tahure", uzbrojonych odpowiednio w 4 działa 100 mm i 2 działa 138 mm. Flota francuska była jednak przestarzała i w złym stanie technicznym.

Autor: historicair

Dzień przed bitwą tajlandzkie okręty zostały zauważone na kotwicowisku na południe od wyspy Ko Chang przez francuski samolot rozpoznawczy. Tego samego dnia francuski zespół wyruszył im na spotkanie. O świcie 17 stycznia tajlandzkie torpedowce zostały zaalarmowane przez niecelny atak francuskiego wodnosamolotu i otworzyły ogień. Po kilkunastu minutach od rozpoczęcia boju, "Dumont d'Urville" z odległości 5 km uzyskał kilka trafień na dwóch torpedowcach "Chonburi" i "Songkla", które zapaliły się i po pewnym czasie zatonęły.

Tymczasem tajlandzki okręt obrony wybrzeża "Dhonburi" opłynął od zachodu południowy cypel Ko Chang z zamiarem udzielenia pomocy torpedowcom. "Dhonburi" otworzył ogień do francuskiego krążownika, jednak jego salwy były niecelne. Tajlandzki okręt sam otrzymał kilka trafień i odpłynął na północ wyspy, szukając schronienia na tamtejszych mieliznach. Francuskie okręty z powodu większego zanurzenia nie mogły go tam ścigać. Uszkodzony "Dhonburi" zatonął po południu tego samego dnia.

Mimo porównywalnych sił obu stron konfliktu, bitwa zakończyła się zwycięstwem Francuzów. O losach starcia zadecydowało zaskoczenie i brak przygotowania sił tajlandzkich oraz słaba łączność. Bitwa pod Ko Chang nie miała jednak większego znaczenia dla zakończenia wojny, które nastąpiło 31 stycznia pod presją Japonii.