Dzień jak na tę porę roku był niezwykle ciepły. Nic więc w tym dziwnego, że Vito z przyjemnością usiadł przed domem, aby rozgrzać swoje już leciwe kości w promieniach słońca i napaść wzrok widokiem, jaki się przed nim roztaczał. A było na co patrzeć, w zatoce, nad którą wznosił się dom Vito, panował spory ruch, bieliły się w słońcu żagle kilku jachtów, zmierzających w stronę pobliskiego portu. W kierunku Palermo, w większej odległości, tak gdzieś na granicy horyzontu, płynął gigantyczny statek pasażerski. Bliżej brzegu kilka rybackich łódek kołysało się delikatnie na falach. A wszystko to skąpane było w mocno świecącym słońcu.

Dodatkową radość sprawiał mu dochodzący z wnętrza domu zapach, połączony z odgłosem krzątaniny w kuchni. To przemiła i niezwykle kształtna oraz gospodarna dziewczyna o pięknym imieniu Marija, właśnie zaczynała przygotowywać smakowite spaghetti con parmigiana di zucchine. Od pewnego czasu przestała być tylko odwiedzającą go kucharką - zaczęła dzielić z nim nie tylko stół, ale i łoże. Vito skończył lekturę listu, w którym jego przyjaciel z Polski opisywał z przejęciem i grozą falę 30-stopniowych mrozów, jakie tamże panowały. No cóż – szepnął Vito – zawsze znajdziemy w sobie dość siły, aby znieść czyjeś nieszczęście – jeszcze raz potoczył wzrokiem po rozświetlonej zatoce, po czym wstał i wszedł do domu, gdzie Marija właśnie kończyła nakrywać do stołu.

Dwie cebule zeszklić na oliwie, dodać pokrojone pomidory i kilka listków bazylii, przyprawić solą i pieprzem. Dusić pod przykryciem przez około 20 minut. W tym samym czasie, na drugiej patelni podgrzać oliwę, podsmażyć na niej pokrojoną w długie paski cukinię, uprzednio pozbawioną pestek. Smażyć, aż nabierze złocistego koloru, po czym wyjąć i odsączyć z nadmiaru oliwy na papierowym ręczniku. Teraz dodać ją do sosu pomidorowego i gotować jeszcze przez 10 minut. Makaron spaghetti lub bucatini – czyli trochę grubsze spaghetti – ugotować al dente. Po ugotowaniu wyłożyć na patelnię, w której smażyły się cukinie. Całość polać sosem, wymieszać i posypać sporą ilością startego parmezanu. (To jeden z nielicznych przepisów, w których makaron polewamy sosem, a nie wkładamy go do sosu.)

• Kleftiko z greckiej wyspy
• Kozi ser łagodzący gorycz oczekiwania
• Kotorskie čevapi
• Szparagi Don Mario