Tekst:  Lucjusz Michał Kowalczyk
Muzyka:  Lucjusz Michał Kowalczyk

1. Zaśpiewam wam balladę, której mnie nauczył mat, C G C G
A jemu pod Grenlandią tę balladę przywiał wiatr. C F G G
O marynarzu ona jest, co abstynentem był... C G C F
- Jej...!

Ref. To szczera prawda, mówię wam. CF CF
- Nie uwierzymy i spełnimy znów kolejny dzban. CF CF CG C
Czy uwierzycie, czy też nie, mnie nie obchodzi to. C G C G
- Gdy zbierze się żeglarzy kwiat, to czas napełniać szkło! CA dF CG C
Czy uwierzycie, czy też nie, nie moja sprawa ta. C G C F
- Hej, wiwat nam żeglarski stan... CA dF F F
Wypijmy aż do dna! CG C
C G FG C, C G FG C
2. W tawernie, czy na morzu, albo w domu z żoną swą,
Nie znosił alkoholu, tylko mleko pijał on.
I nawet, kiedy mu stawiali, krzyczał: "Idźcie precz!"...
- O...!

3. I wszyscy mu mówili: "Czemu, stary, cierpisz tak?
To mleko Ciebie zniszczy, zrobi z Ciebie, Bracie, flak!"
Lecz dobrych rad nie słuchał on, w uporze swoim trwał...
- U...!

4. To wszystko ku przestrodze wam, bo marny jego los,
Już wkrótce przestał pływać, na lekarzy wydał trzos.
Do dzisiaj ten nieszczęsny człowiek rozwolnienie ma...
- O...!

Ref. To szczera prawda mówię wam.
- I w to wierzymy, i spełnimy znów kolejny dzban...
Czy uwierzycie, czy też nie, mnie nie obchodzi to. - Gdy zbierze się żeglarzy kwiat, to czas napełniać szkło! |
Czy uwierzycie, czy też nie, nie moja sprawa ta. - Hej, wiwat nam żeglarski stan... |
Wypijmy aż do dna! bis